La fior ch'i l'hai cujù costa vira për mantèn-e rich ël bochèt ësporzù a coj pare e mare ch'a chërdo dësconvenient la lenga piemontèisa an boca dij sò fieuj, a l'é dësbandisse da la pagina 21 d'un giornal nostran dël 10 ëd mars dël 1983, e ancheuj giumaj ëdventà 'd costuma: "GAMBIZZARONO", "gambizzarono", na gavada për dì "azzopparono", visadì ‘l ferì a le gambe con brute conseguense.

Chi a peul mai dì che un dij fieuj ëd costi pare e mare genà da la lenga piemontèisa, un bel di contanda 'd sò grand, alpin dël '15-'18, a l'àbia nen da esprimse parèj: «Raccontava il nonno che la granata scoppiò in mezzo al plotone e tra tanti feriti egli rimase bracciato; degli altri suoi commilitoni uno rimase testizzato. un secondo occhiato, un terzo toraciato senza contare i molti ventrizzati, schienizzati, ed uno - poverino davvero - che a tutta prima pareva soltanto culizzato rimase purtroppo anche coglionato».

Se, malasar, a sti giovo a-j' rivrà mai d'esprímse parèj, dal cel pare e mare liberà oramai da gene e ambarass dialetaj, a argiojiran ancreus an savend ij sò fieuj giumaj "linguizzati" për dabon.